پدرم
با چهره مهربانش
صفاي وجودش
سنگيني سكوتش
نجابت و غرورش
با زمزمه كلامش در جذبه محراب
گستره وسيع جنت بود و ما فقط پدر مي خوانديمش
.....
...........
................
و حال از بين ما رفت وما درغم نبودنش یکسالست که به سوگ نشسته ايم .
یاد دوعزیزاز دست رفته ام مادر وپدر مهربانم به خیر . یکسالست که از وجودشان بی بهره شدم و تنها یاد وخاطره آنها برایم زنده مانده است .
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه دهم اردیبهشت 1388 توسط آرزو - كلاهچی
|