اين صبح ، اين نسيم ، اين سفره مهيا شده سبز ، اين من و اين تو ، همه شاهدند . که چگونه دست و دل به هم گره خوردند ..... يکی شدند و يگانه . تو از آن سو آمدی و او از سوی ما آمد . آمدی و آمديم . اول فقط يک دل ، دل بود . يک هوای نشستن و گفتن . يک بوی دلتنگ و سرشار از خواستن . يک هنوز با هم ساده . رفتيم و نشستيم ، خوانديم و گريستيم . بعد يک صدا شديم ، هم آواز و هم بغض و هم گريه ، همنفس برای باز تا هميشه با هم بودن . برای يک قدم زدن رفيقانه ، برای يک سلام نگفته ، برای يک خلوت دل خاص ، برای يک دل سير گريه کردن ..... برای همسفر هميشه عشق .... باران ! باری ای عشق ، اکنون و اينجا ، هوای هميشه ات رانمی خواهم

نشانی خانه ات کجاست ؟!