هیچ کس اشکی برای ما نریخت                       هر که با ما بود از ما می گریخت

چند روزی هست حالم دیدنیست                     حال من از این و آن پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل می زنم                              گاه بر حافظ تفاءل می زنم

حافظ هم فالم را گرفت                                 یک غزل آمد که حالم را گرفت:

ما زیاران چشم یاری داشتیم                            خود غلط بود آنچه می پنداشتیم