^{یادم باشد آن دم که در انتهای افق در انتظار نشسته ام ، ستاره ی خوشبختی در انتظارم است . یادم باشد یک نفر ساده و بی صدا عبور می کند و نا گه فاصله ی بین رابطه ها را پل می زند . یادم باشد لحظه هایی هست که حقیقت مقابل دیدگانمان خیمه زده و ما در برهوت خیال به دنبال حقایق می گردیم . یادم باشد لحظاتی عشق جاریست و ما چون موج های بی سرزمین خود را بر ساحل غم می کوبیم و دوباره در خود گم می شویم . یادم باشد عشق می تواند در نگاهی غمبار رخنه کند و سکوت ، ارزانی دارد . یادم یاشد آن دم که در دریای بی کسی غرق می شوم ، کودک جهان در آغوش احساس غرق شده و من عاشقی را نیاموخته ام ..........}