واژه ی پدر آسمانی را از مدتها پیش در در و دیوار شهر در زمان تولد حضرت علی ع دیده بودم همیشه حس عجیبی داشتم واژه زیبایی بود و نیازمند کمی تامل .

وامسال ........................

پدر آسمانی من روزت مبارک   به یادت تا همیشه (آرزو )

تولد حضرت مولا ابر مرد تاریخ کوه ایمان دریای بخشش و امام مظلوم آن مردی که دردش را در دل چاه باز گو میکرد تا زمین درد او را لمس کند مبارک باد

علی ای همای رحمت تو چه آيتی خدا را     که به ما سوا فکندی همه سايه ی هما را       دل اگر خدا شناسی همه در رخ علی بين       به علــی شناختم من به خدا قســم خدا را

  در همن جا هم به تمام دوستانی که در سوگ پدر نشسته اند این غم بزرگ را تسلیت عرض میکنم و خودمو تو غمشون شریک میدونم و از مولام علی و خدای یکتا میخواهم این پدران را همنشین حضرت مولا و رسول خدا گرداند و رزق بهشتی را برایشان عنایت فرماید درود بر روح پاک تمام پدران و درود به روح بلند حضرت مولا یا صاحب الزمان روز پدر را بر شما نیز تبریگ میگویم چرا که جد تو پدر تمام ما میباشد یا علی مدد

گر چه تمام ماه رجب، نزد خداوند و اولیاء الهی عزیز و ارجمند است اما برخى از اوقات آن، فضیلت ویژه اى دارد مثلا اولین شب جمعه ماه رجب، داراى امتیازى بزرگ است. پیامبر اسلام(ص) مى فرماید: از اولین شب جمعه ماه رجب غافل نشوید، فرشتگان آن را «لیلة الرغائب» مى نامند. چرا که وقتى یک سوم از شب گذشت، هیچ فرشته اى نیست مگر اینکه در کنار کعبه مشرفه آید آنگاه خداوند نظر مرحمت به آنان کند و فرماید: فرشتگانم! هر چه خواهید از من بخواهید. فرشتگان گویند: بارالها حاجت و خواسته ما آن است که روزه داران ماه رجب را بیامرزى، خداوند متعال فرماید: آمرزیدم. اگر هیچ حادثه اى در ماه رجب رخ نمى داد، باز هم رجب ارزش خاص و ویژگى استثنائى خود را داشت، اما حوادثى در آن به وقوع پیوسته است که موجب شرافت و کرامت مضاعف این ماه شده است.

شهادت امام هادى(ع)، ولادت حضرت امام جواد(علیه السلام)، ولادت مبارک امام على(ع) در خانه کعبه معظمه در سیزدهم ماه رجب و ده سال قبل از بعثت، شهادت حضرت امام کاظم(ع) و بیست و هفتم این ماه، عید مبارکى است چرا که آخرین پیامبر برگزیده الهى حضرت محمد(ص) در این روز از جانب خداى متعال مأمور هدایت مردم و ابلاغ هدایت و رسالت الهى گردید.

ماه مبارک رجب آمده تا دلهای مجذوب را به ميهمانی شعبان ببرد.

رجب واقعاً ماه خداست. ماهی که تلنگری به دلت ميخورد که معبودت را چگونه می پرستی و....

خوشا به حال آنانکه رجب را از پيشگاه معبود شروع کردند و به سوی نور شتافتند.

در سرزمین قبیله ها و طوایف ، انس را نشانی نیست .

در سرزمین بیابان ها و تشنگی ، اسم زن در دفتر زندگی جایی ندارد .

زنان املاک مردان اند !

در سرزمین زنده به گور کردن دختران ،در روزگار جاهلیت ، ظاهرا مسافری در راه است که لبخند او ، پایان گریه های مرگ است و وجودش "خیر کثیر".

پیامبر (ص) سکوت بانو خدیجه را با صدای آسمانی خود می شکند :

( چه شده ؟! با چه کسی سخن می گویی ؟! در تنهایی با خود حرف می زنی ؟! )

وقت آن است که مادر پرده از این راز شگفت بر دارد .

آهنگ عرش ، صدای خدیجه (س) را طنین می دهد :

( یا رسول الله ! فرزندی را که بار دارم با من حرف می زند ! )

لبخندی آرام ، بر چهره رحمت للعالمین پیامبر مهربانی و خوبی ها نقش می بندد . سری تکان می دهد :

( جبرییل اینک به من خبر داد که فرزند تو دختر است و نسلی پاک و مطهر از او خواهد بود .)

وقتی زنان قریش که لیاقت به تماشا نشستن میلاد نور را نداشتند و از خدیجه (س) روی گرداندند ، ناگهان ساره را در مقابل خود دید ! که در برابرش زانو زده است . آسیه هم آمد و در سمت چپش نشست و مریم در سمت راست او . کلثوم هم آمد تا در لحظه های تنهایی و غریبی ، خدیجه را یاری کند و شاهد تولد معنای سوره ی کوثر باشند.

آن روز بسیاری ندانستند در این ثانیه های مرموز چه سر نوشتی برای این زمین نیم مرده ، در حال تکوین است. چون درک این میلاد عطیم در اندیشه آن ها نمی گنجید .

میلاد با سعادت بزرگ بانوی اسلام حضرت فاطمه زهرا (س) و آغاز روییدن دوازده شاخه باغ امامت ، بر شما رهروان و محبین آن بزرگوار مبارک باد .

با یک گل اگر بهار آید آن گل ،گل توست ، یاس زهرا

سالروز ولادت با سعادت

زهراي مرضيه حضرت فاطمه (س)

بزرگ بانوي عالم برهمگان مبارك باد

نه فقط چهارم تير ماه ؛ كه هر روز روزاوست ؛ دستان بزرگش ، كوچك نمي شود اما قامتش به گاه قد كشيدن درخت زندگيمان سر خم ميكند تا نظاره گر نهالي باشد كه از شيره زندگي او نوشيده تا ببالد .

دستان بزرگش ، كوچك نمي شود به گاه اندوهناكي دلها وفشردن دستهايي كه در سرماي زندگي يخ بسته اند . ميرود خميده قامت وداس روزگار بر چهره خورده تا تو اگر فرصت كني به نگاهي به صدايي يا پيغامي دل خوش داري اش .

مادر

اوكه خانه بي حضورش زنداني است بي پنجره ودنيا بي بارش مهربانيش كويري ماتم زده است .

مادرم روزت مبارك

با چهره مهربانش                                

صفاي وجودش

سنگيني سكوتش

نجابت و غرورش

با زمزمه كلامش در جذبه محراب

گستره وسيع جنت بود و ما فقط پدر مي خوانديمش

.....

...........

................

و حال از بين ما رفت وما درغم نبودنش به سوگ نشستيم .

.......

.........

از تمام دوستاني كه پيام تسليت فرستادند سپاسگزارم .

انسان براي بقاء آفريده شده است و با گذر از اين جهان مي‌تواند خود را به جاودانگي پيوند دهد.

اما دوري عزيزان بر انسان گران است و بس اندوهناك.

تنها با ياد غم ديگران و خاطره‌هاي نيك گذشتگان اين اندوه كمي التيام مي‌يابد و خداوند در اين آزمايشش بر شكيبايان مژده صلوات و رحمت داده است:

وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الَّثمَرَاتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ «بقره 155»

الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَيهِ رَاجِعُونَ «156»

أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِن رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ «157»