تا خدا بنده نواز است به خلقم چه نیاز...

میکشم ناز یکی تا به همه ناز کنم .

فراموش کن آنچه را که نمی توانی به دست آوری و به دست آور آنچه را که نمی توانی فراموش کنی

از خدا برگشتگان را کار چندان سخت نیست ، سخت کار ما بود کز ما خدا برگشته است

لحظاتی را طی کردم تا به خوشبختی برسم ، اما وقتی رسیدم دیدم خوشبختی همان لحظات بود

به خدا نگویید مشکلاتم بزرگ است ، به مشکلات بگویید خدایم بزرگ است

با عشق زمان فراموش می شود و با زمان هم عشق فراموش می شود

مهم نیست که قشنگ باشی ، قشنگ اینه که مهم باشی

خوشبختی داشتن «دوست داشتنی ها» نیست ، دوست داشتن «داشتنی ها» است

سعی نکن تو دنیا کسی باشی ، سعی کن دنیای کسی باشی

معلم عصبی دفتر رو روی ميز کوبيد و داد زد : عــــاطفه ...  دخترک خودش رو جمع کرد ، سرش رو پايين انداخت و خودش رو  جلوی ميز معلم کشيد و با صدای لرزش داری گفت : بله خانوم؟  معلم که از عصبانیت شقيقه هاش می زد ،تو چشمای سياه و  مظلوم  دخترک خيره شد و داد زد :   چند بار بگم مشقاتو تميز بنويس و دفترت و سياه و پاره نکن .... هـــا ؟؟؟

فردا مادرت رو مياری مدرسه می خوام در مورد بچه بی انظباطش  با هاش  صحبت کنم ! دخترک چونه ی لرزونش رو جمع کرد... بغضش رو به زحمت قورت داد و آروم گفت: خانوم.... مادرم مريضه... اما بابام گفته اخر ماه بهش حقوق می دن...  اونوقت می شه مامانم رو بستری کنيم که ديگه از گلوش خون   نیاد...  اونوقت می شه برای عارفه شير خشک بخريم  که شب تا صبح گريه نکنه......    اونوقت... اونوقت قول داده اگه پول موند برای من يه دفتر   بخره که  من دفترهای علی رو پاک نکنم و توش بنويسم... اونوقت    قول میدم مشقامو.....

معلم صندليش رو به سمت تخته سیاه چرخوند و آروم با صدايي لرزون گفت  بشين عاطفه ...

خداوندا! 

 مرواريد هاي دلتنگي مان را حلقه هاي گلي ساخته ايم 

  سنگ فرشي باشد بر قدوم دلدار  

  کريما!

 بهترين آفريننده خود را بر ما بنماي

    آرزويمان 

 حضور نور

 در کنارمان است

السلام عليک يا ابا صالح المهدي(عج)

بخوان در دل تمناي فـــــــــرج را...

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر و اجعلنا من خیر اعوانه و انصاره و المستشهدین بین یدیه امین .

میلاد مسعود حضرت قائم مبارک باد .

دو روز مانده به پايان جهان تازه فهميد كه هيچ زندگي نكرده است.

تقويمش پر شده بود و تنها دو روز، تنها دو روز خط نخورده باقي بود.

پريشان شد و آشفته و عصباني نزد خدا رفت تا روزهاي بيشتري از خدا بگيرد. داد زد و بد و بيراه گفت. خدا سكوت كرد. جيغ زد و جار و جنجال راه انداخت. خدا سكوت كرد. آسمان و زمين را به هم ريخت. خدا سكوت كرد.

به پر و پاي فرشته‌و انسان پيچيد خدا سكوت كرد. كفر گفت و سجاده دور انداخت. خدا سكوت كرد. دلش گرفت و گريست و به سجده افتاد. خدا سكوتش را شكست و گفت: عزيزم، اما يك روز ديگر هم رفت. تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادي. تنها يك روز ديگر باقي است. بيا و لااقل اين يك روز را زندگي كن.

لا به لاي هق هقش گفت: اما با يك روز... با يك روز چه كار مي توان كرد؟ ...

خدا گفت: آن كس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند، گويي هزار سال زيسته است و آنكه امروزش را در نمي‌يابد هزار سال هم به كارش نمي‌آيد. آنگاه سهم يك روز زندگي را در دستانش ريخت و گفت: حالا برو و زندگي كن.

او مات و مبهوت به زندگي نگاه كرد كه در گودي دستانش مي‌درخشيد. اما مي‌ترسيد حركت كند. مي‌ترسيد راه برود. مي‌ترسيد زندگي از لا به لاي انگشتانش بريزد. قدري ايستاد... بعد با خودش گفت: وقتي فردايي ندارم، نگه داشتن اين زندگي چه فايده‌اي دارد؟ بگذارد اين مشت زندگي را مصرف كنم.

آن وقت شروع به دويدن كرد. زندگي را به سر و رويش پاشيد. زندگي را نوشيد و زندگي را بوييد. چنان به وجد آمد كه ديد مي‌تواند تا ته دنيا بدود، مي تواند بال بزند، مي‌تواند پا روي خورشيد بگذارد. مي تواند ....

او در آن يك روز آسمانخراشي بنا نكرد، زميني را مالك نشد، مقامي را به دست نياورد، اما ....

اما در همان يك روز دست بر پوست درختي كشيد، روي چمن خوابيد، كفشدوزكي را تماشا كرد، سرش را بالا گرفت و ابرها را ديد و به آنهايي كه او را نمي‌شناختند سلام كرد و براي آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد. او در همان يك روز آشتي كرد و خنديد و سبك شد. لذت برد و سرشار شد و بخشيد. عاشق شد و عبور كرد و تمام شد.

او در همان يك روز زندگي كرد، اما فرشته‌ها در تقويم خدا نوشتند: امروز او درگذشت. كسي كه هزار سال زيسته بود

                              اعم از توانگر و تهیدست

     بطور یکسان وبدون هیچ تعصبی خشک میکند .